بی تو هرگز

گاهی فقط گاهی!!

خسته از نامهربونی بعضی آدم ها می نویسم...شاید نوشتن کمکی باشه برای رهایی از فکرهای مردم آزار!شاید بازی کلمات جمله ها و خط های کاغذ باعث بشه توی کوچه پس کوچه های لغات گم بشم و راه برگشت به کلبه غصه را پیدا نکنم! گاهی گم شدن خوبه!گم بشم که فراموش بشم.گم بشم که فراموش بکنم.گاهی فراموشی خوبه!تا فراموش بکنم فراموش کردنی ها رو!گاهی سکوت خوبه!تا ساکت باشم تا ببینم!گاهی بی خبری خوبه!تا بی خبر باشم از راه های فریب دیگران!گاهی دور شدن خوبه!تا دور بشم از بدی بدها! اما این گاه ها فقط گاهی خوبه... گاهی به یاد آوردن خوبه...تا به یاد بیاورم خوبی خوب ها رو!گاهی پیدا کردن خوبه...تا پیدا کنم عشق رو تو لحظه لحظه های زندگیم!گاهی حرف زدن خوبه...تا آروم کنم دلی رو که تنهایی آزارش میده!گاهی فهمیدن خوبه...تا بفهمم تمام خوبی های پنهان مانده رو! گم شدم تا غصه من منو پیدا نکنه.دوباره پیدا شدم تا شادی منو ببینه.ساکت شدم تا درد دل های دلم رو بشنوم.دوباره حرف زدم تا دلداریش بدم.فراموش کردم بدی ها نامهربونی ها رو.دوباره به یاد آوردم خوبی ها و زیبایی ها رو. ولی چیزی برای همیشه فراموش کردن ندیدن و گم کردن نیست.چیزی برای همیشه به یاد آوردن دیدن و پیدا کردن هست...                                             از ازل تا به ابد عشق خواستنی است.

...

من بسیار گریسته ام
هنگام که آسمان ابری است
مرا نیت آن است
که از خانه بدون چتر بیرون باشم
من بسیار زیسته ام
اما کنون مراد من است
که از این پنجره برای باری
جهان را آغشته به شکوفه های گیلاس بی هراس
بی محابا ببینم 

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

در جوانی غصه خوردم و هیچ کس یادم نکرد

در قفس ماندم ولی صیاد آزادم نکرد

آتش عشقت چنان از زندگی سیرم کرد

آرزوی مرگ کردم مرگ هم یادم نکرد

*********************************************************************************

می روم این باردیگربودنی درکارنیست

خسته ام دیگرتوان گفتن وتکرارنیست

گفته بودم می روم امانکردی باورم

دیگراکنون که زمان خواهش واصرارنیست

گرچه می دانم که دل بربازگشتم بسته ای

خوش خیالی های تومختص این یک بارنیست

دل به یاردیگری بستن اگرچه مشکل است

می زنم دل رابه دریا،دل سپردن عارنیست

تابه کی بایدغم عشق تباهی راکشید؟

داغ عشق کهنه برخاطرزدن اجبارنیست

گرچه خوش بختم که ازدست توراحت می شوم

هیچ کس مانند من ازبخت خودبیزارنیست

دیرشدبایدکه بگریزم،کجایش باخدا

حیف تنهامی روم درشب کسی بیدارنیست

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪

٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪٪